Friday, October 11, 2019


απ την πανσέληνο
περνά το μονοπάτι
σπαρμένο με λέξεις και νότες
που τελειώνει στον ουρανό
των χαμένων στη βροχή

Thursday, January 24, 2019


κόβω τα μαλλιά μου κοντά
κοιτάζω ξανά την ώρα
κατεδαφίζω αναμνήσεις
αφήνω κραγιόν σε ατελείωτα τσιγάρα
γυρίζω να δω τη βροχή
σα να μην ήταν όλα στο μυαλό μου
σα να υπάρχει ακόμα κάτι
που έχει σημασία

όταν λείπει
είναι που τρέχει
σαν τρελός στη βροχή
να σβήσει τα μάτια
τα δάχτυλα
τις μυθικές της ατέλειες
απ’ το φλεγόμενο μυαλό του

έπρεπε να κλειστώ στη μοναξιά
έπρεπε να μείνω μόνος
οδυνηρά δεμένος
με τον τελευταίο παλμό της φωνής της
από φόβο μήπως
μια καινούρια λέξη
ερχόταν να διαρρήξει
το κουτί της σιωπής
όπου με κάποιο αρμονικό κλειδί
είχα βρει
για μια στιγμή μόνο
την τονικότητα της ευτυχίας

Tuesday, January 1, 2019


have read every word. the nice and the odd. have to drown the untold.
all absurd. after all. no hope. just beauty.
no meaning either. just ether.
but if there is one.
is walking on ice.
and see in his eyes.
the year
i will see
into your eyes
σκοτώνοντας τον χρόνο, ο χρόνος με σκοτώνει.
ακούω Coil. ονειρεύομαι όταν οι άλλοι χορεύουν.
με μαύρους κύκλους, βλέπω μπλε ταινίες.
γράφω τα λόγια που δε μου 'πες.
σ' αυτές τις περίεργες διακοπές. αδιάκοπης ενσυναίσθησης